ЧИНИЙ СЭТГЭЛИЙН ЗӨРГӨӨР

Тэнд

Он жилүүдийн дунд

Би сэтгэлээ алдчихсан юм

Моддын навчис унаж байхад

Намар

Тэр үзэсгэлэнтэй хэрнээ

Надаас зүрхийг минь булаасан

Бүсгүй

Гунигаа цаг хугацаан дундаас

Бүгдийг нь цуглуулж

Зүрхээ гээсэн

Тэр намарт

Би навчис унах болгонд

Шаналлаа гээх гэж очдог

Гэвч

Дахиад намар гэж

Болохгүй бол